Annemarie Libbers

 

Op de Fontys dansacademie/conservatorium deed Annemarie een opleiding om in musicals te zingen en te dansen. Technisch en volgens regels. Maar daar vond ze nooit helemaal haar draai in: 'Ik had altijd het gevoel iemand na te moeten doen, alsof het niet van mij was'.

Als yogadocent kwam ze met mantra’s in aanraking. Niet nadenken, gewoon klanken maken en herhalen. De sterkste meditatie die er is, maar minder muzikaal en toch ook niet helemaal vrij.

Tijdens een studiereis naar Marokko, die ze als muziekdocent maakte, ontdekte ze pas echt het vrije zingen. Liedjes worden daar niet geleerd door de tekst op papier te krijgen maar er wordt gewoon gezongen en op een gegeven moment zingt iedereen mee. Als je wilt improviseren op de melodie dan doe je dat gewoon. Improviseren is niets meer dan blijven luisteren en doen wat je voelt.

Door toeval moest Annemarie dit daar zelf ook meteen in de praktijk brengen: "We gaven daar muzieklessen op verschillende basisscholen. Ik werd gekoppeld aan een docent die hele andere liedjes had voorbereid dan ik. Wat doe je dan? Als je toch samen aan een groep les moet geven? Ik ben gaan improviseren. Willekeurige klanken en zinnen over de liedjes heen. De tekst was niet belangrijk omdat wij toch niet dezelfde taal spraken als de kinderen. Maar gek genoeg, stroomden ook de teksten als vanzelf. En… dit werkte! De kinderen deden mee en we maakten samen muziek."

Vanaf toen wilde ze deze ontdekking in haarzelf met anderen delen. En dat deed ze met zangers en mensen die amper durven mee te zingen, met yogaleerlingen en mensen uit het bedrijfsleven, in workshopvorm en voor een volle zaal waarvan niemand had verwacht mee te zingen.

Website